Aslen Ed Droste’ın evinde bir tür hobi olarak yürüttüğü solo proje olarak başlayan Grizzly Bear, Chris Taylor’un katılımıyla bir grup projesine dönüşmeye başlamış; ve o sıralar Chris’in ev arkadaşı olan Daniel Rossen’in de katılımıyla şu anki Grizzly Bear halini almıştır.

2004 yılında, çoğunluğu Ed Droste’un geçmiş çalışmalarından oluşan ilk albümleri, Horn of Plenty’i piyasaya sürdüklerinde, The Rolling Stones dergisinden “Şarkıların saf atmosferik kuvvetleri sizi hipnotize etmeye yetecek de artacaktır.” şeklinde bir yorum almışlardır. İlk albümleriyle böyle pozitif bir yorum almaları, gözleri hemen ikinci çıkaracakları albüm olan, “Yellow House”a döndürmüştür. Ve nihayet 2006 yılında, bu sefer Ed Droste’un şahsi emeklerinden çok, kollektif bir çalışmanın ürünü olan “Yellow House”, New York Times ve Pitchfork Media tarafından 2006 yılının en iyi albümleri arasında gösterilmiştir.

2008 yılına gelindiğinde ise Grizzly Bear, artık Radiohead’in alt grubu olarak sahne almakta ve Jonny Greenwood tarafından “en sevdiğim yeni müzik grubu” olarak tanıtımı yapılmaktadır. Radiohead ile çalışmanın onlar için “rüya gibi” bir deneyim olduğunu belirten grup, yine de kendilerini başarının getirdiği rahata alıştırmamış, 2009 yılında “Veckatimest” adlı albümlerini bizlerle buluşturmuştur.

Two Weeks ise, Grizzly Bear’ın “Veckatimest” albümlerinin ikinci şarkısı ve albümden çıkan ilk single olma özelliğini taşıyor.

Grizzly Bear – Two Weeks

Grup 2008 yılında kurulmuş olmasına, çok genç ve hiçbir stüdyo ile anlaşmamış olmasına rağmen, ilk albümünü piyasaya sürmekte pek gecikmedi. “Aim and ignite” adını taşıyan albümden çıkan ilk single, yani “At Least I’m Not As Sad (As I Used To Be)” dinleyiciler tarafından çok hızlı bir şekilde benimsendi. ikinci single’ları ise, videoları olan “All The Pretty Girls” de, en az ilk single’ları kadar ilgi uyandırdı.

Genel olarak şarkı yapıları ve sound’larını incelediğimizde ELO’ya, yani “Electronic Light Orchestra”yı çok anımsattığını söyleyebiliriz. 2010 yılında, Jack’s Mannequin ile bir konser turnesine çıkacak müzik grubunun bir de takip edebileceğiniz twitter adresi bulunmakta. twitter.com/OurNameisFUN adresinden, grup hakkındaki en son haberlere ulaşmanız mümkün.

Fun. – All The Pretty Girls

Patrick Watson’dan, 2001 yılında çok da ses getirememiş albümü Waterproof9′dan bir süre sonra, biraz da şans eseri olduğunu iddaa edebileceğimiz bir şekilde, bir fotoğraf kitabı için müzik yazması istenir. Patrick de kendi adını verdiği ve geçici olacağını düşündüğü müzik grubuyla çalışmaya başlar. Fakat hayal bile edemeyeceği bir şekilde, grubun yaptığı işler ilgi çeker ve bir noktadan sonra müzik grubunun adını değiştirme gibi bir şansları da kalmaz.

2003 yılına gelindiğinde ise grup, “Just Another Ordinary Day” adlı albümlerini dinleyenleri ile paylaşmaktadır bile. Fakat grubun asıl geniş kitleler tarafından kabul edilmesini sağlayan işleri 2006 yılında piyasaya sürdükleri “Close to Paradise” adlı albümleri olacaktır.

“Close to Paradise” albümünün 11. şarkısı olan “The Great Escape”, House MD de dahil olmak üzere pek çok yerde kullanılmıştır. Ve albüm 2007 yılında Patrick Watson’a birden çok ödülü de beraberinde getirmiştir.

Grup, 2009 yılında Wooden Arms isimli üçüncü albümlerini piyasaya sürmüştür.

Patrick Watson – The Great Escape

Tipine aldanmamak gerekir, çünkü dönemin en orjinal ve en cesur şarkılarını yazarak genç kızların çığlık çığlığa ayılıp bayılmasına, sahneye dantelli don atmasına, ailelerin de evlatlarını kendisinden men etmesine sebep olmuştur.

Kısa süren hayatına yaşından büyük bir kariyer ve dünyanın en büyük grupları tarafından esinlenilen bir tarz sığdıran Buddy Holly, Ritchie Valens’in de içinde bulunduğu uçağın kaza yapması sonucu hayatını kaybetmiş; ve o gün, Don McLean’in American Pie şarkısında “the day the music died” olarak anılmıştır.

The Beatles’ın The Beatles olmasında kendisinin büyük payı olmuştur; zira elemanlar “Bizim de Buddy Holly’nin Crickets’ı gibi bir grup adımız olmalı” diyerekten eğitim hayatları boyunca kapağına dokunmadıkları biyoloji kitabını açıp güzel böcek isimleri ararken, The Beetles’ta karar kılmışlar, daha sonra beat rock hissini verebilmek için The Beatles olarak son kararı vermişlerdir.  Müziklerindeki ilham dalgasını da tıpkı The Rolling Stones’un erken dönemdeki eserlerinde ve Bob Dylan’da olduğu gibi farketmek mümkün.

Karşınızda Buddy Holly & The Crickets’tan bir canlı performans kaydı…

İlk defa, piyasaya sürdükleri ikinci single olan “I Bet You Look Good on the Dancefloor” ile insanların dikkatini çeken grup, aynı single ile, UK Singles Chart’da bir numaraya kadar yükseldi. Single’ın da yadsınamaz başarısı ile birlikte, 2006′da piyasaya çıkan “Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not” adlı albümleri İngiliz müzik tarihinde en hızlı satış yapan debut albüm olma rekorunu kırdı. Bu rekorun, daha önce Oasis’in “Definitely Maybe” albümüne ait olduğunu belirtmemiz gerekiyor. Üstelik albüm 2006 yılında Mercury Prize’ı, 2007 yılında ise en iyi ingiliz albüm kategorisinde Brit Award’ı sorunsuz bir şekilde gruba kazandırdı.

Grup, bu yakaladıkları başarı ile yetinmeyip, 2007 yılında “Favourite Worst Nightmare” adlı albümlerini piyasaya sürdü. Daha ilk haftasında 225,000′den fazla satan albüm, gruba 2008′de en iyi ingiliz grup ve en iyi albüm dallarında Brit Award’ları da kazandırmayı başardı.

Crying Lightning ise, grubun bu sene içerisinde piyasaya çıkan “Humbug” adlı albümlerinin, ilk single’ı olma özelliğini taşıyor. Tıpkı grubun diğer single’ları gibi, piyasaya çıkışının ardından çok kısa sürede oldukça olumlu bir tepki ile karşılaştı. Grubun köklü dinleyicileri, daha önceki materyallerden farklı bir şey ile karşılaşınca rahatsız olsalar da, ortaya çıkan bu ilk single, pek çok insan tarafından çok çabuk sevildi. İngiltere Top 40 Singles Chart’da 12 numaraya kadar yükselen şarkı, UK Top 40 Indie Chart’da ise 1 numaraya kadar yükseldi.

Arctic Monkeys – Crying Lightning

Blues tarihinin en eski ve güzel örneklerinden olan Robert Johnson (1911-1938) da diğer blues’cular gibi kendinden sonra gelen pek çok kişi ve gruba ilham kaynağı olmuş, Led Zeppelin de bunlardan biri (sound’undan anlamamak mümkün değil).

Albümün tamamının edinilip dinlenmesini şiddetle tavsiye ederim. Tahminim odur ki bazıları “Lan bütün şarkılar aynı başlıyor, birbirine çok benziyor.” diyecektir. Ama delta blues’un baygın ve cızırtılı melankolisini duyunca sözünüzü geri alacaksınız.

Aşağıdaki vidyö, Sweet Home Chicago’nun en bir orjinali, en güzelidir kanımca. Albümden diğer tavsiyelerim ise Phonograph Blues ve Kindhearted Woman Blues.

Albümle ilgili bazı ilginç detaylar şu şekilde:

• Adı William Blake ‘ın Cennet ve Cehennemin Evliliği (The Marriage of Heaven and Hell) adlı eserinden alınmış.
• İlk parça Botanical Dimensions ‘da kullanılan sesler Richard Linklater ‘ın başarılı yapımlarından olan Waking Life ‘dan.
• Botanical Dimensions aynı zamanda Terence McKenna’nın Hawai ‘deki etnobotanik sığınağının adı.
• The Nebbish Route ‘da “El Viaje Misterioso de Nuestro Jomer (The Mysterious Voyage of Homer)” isimli Simpsons bölümündeki Ned Flanders ‘ın sesleri kullanılmış.

Simon Posford ve Raja Ram beyler Ekim sonunda Londra’da bir parti ile tanıtımı yapılacak ve Kasım ortalarında piyasaya sürülecek olan “Ineffable Mysteries from Shpongleland” albümlerini de şimdiden duyurdular.  İlginize bilginize …

Şu anki grup üyeleri Ian MacDougall, Morgan Currie, Albert Lionais, Dave Mahalik, Victor Tomiczek, Carmen Townsend, Shane O’Handley, Tommy Stallion şeklinde olan grup, 2005 yılında üç şarkılık demolarını müzikseverlerin beğenisine sunduktan sonra, bir süreliğine ortadan kayboldu. 2008 yılında ise, kendilerini artık bir şeyler ortaya çıkarmak zorunda hisseden grup, “You Will Land with a Thud” ile dinleyenleri ile buluştu.

Company House Records etiketiyle piyasaya sürülen albümden, yakın geçmişte çok ilgi çekici bir de video klip çıktı. Throw Me To The Rats için hazırlanmış olan, tamamen el emeği ile ortaya çıkmış bu klip, 4:30 dakikalık bir müzik ziyafetinin yanında, görsel bir şölen de sunmakta.

The Tom Fun Orchestra – Throw Me to the Rats

Albüm, Belle And Sebastian’dan iki şarkı barındırmakta, bunlardan bir tanesi God Help The Girl’ün Come Monday Night’dan sonra piyasaya sürülmüş ikinci single’ı olan Funny Little Frog; diğeri ise, Act of the Apostle’dır.

Vokal’de Catherine Ireton büyülemektedir. God Help The Girl albümünün ise başlı başına defalarca dinlenebilecek müzikal kalitede olduğunu söylemek mümkün.

God Help The Girl – Funny Little Frog